แม้ใครจะต้องการรับการบริจาคสเปิร์ม แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีโอกาสเข้าถึงการรักษาทางการแพทย์

ผมอยากมีลูกครับ

แม้ว่าความรู้สึกอาจเหมือนกัน แต่เหตุผลที่จำเป็นต้องหาผู้บริจาคสเปิร์มและโครงสร้างครอบครัวของแต่ละคนนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล

คู่สมรสที่เผชิญกับปัญหาภาวะมีบุตรยากในผู้ชายหรือภาวะไม่มีตัวอสุจิ

ผู้หญิงที่ต้องการเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง

คู่รักหญิงด้วยกัน

มีสถานการณ์ต่าง ๆ ที่ผู้คนอาจจำเป็นต้องพิจารณาตัวเลือกการใช้สเปิร์มจากผู้บริจาค

อย่างไรก็ตาม ในญี่ปุ่น มาเป็นเวลานานแล้ว

‘ถ้าต้องการผู้บริจาคสเปิร์ม ก็ไปที่ศูนย์การแพทย์ได้เลย’

มีบางสถานการณ์ที่เรื่องมันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น

นี่เป็นเพราะมีเงื่อนไขที่กำหนดว่าใครสามารถรับการรักษาได้ และมีบางคนที่แม้จะต้องการ แต่ไม่สามารถถูกรวมเข้าในระบบการดูแลสุขภาพได้

ผมต้องการได้รับการรักษาทางการแพทย์ที่ปลอดภัย

ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังใช้มันไม่ได้

สถานการณ์นี้คือหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ผู้คนหันไปใช้บริการบริจาคสเปิร์มแบบส่วนตัว

มีหลายเหตุผลที่ทำให้การบริจาคสเปิร์มอาจจำเป็น

เมื่อผู้คนได้ยินถึงการรักษาโดยใช้สเปิร์มจากผู้บริจาค หลายคนอาจนึกถึงคู่สามีภรรยาที่สาเหตุของภาวะมีบุตรยากอยู่ที่ฝ่ายชาย

ความจริงแล้ว สำหรับคู่สามีภรรยาที่พบความยากลำบากในการตั้งครรภ์โดยใช้สเปิร์มของสามี — เช่น เนื่องจากภาวะไม่มีสเปิร์ม — สเปิร์มจากผู้บริจาคเป็นหนึ่งในทางเลือกเพื่อมีลูก

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่เพียงคู่รักประเภทนี้เท่านั้นที่ต้องการสเปิร์ม

มีผู้หญิงบางคนที่แม้จะยังไม่ได้แต่งงาน แต่ก็ต้องการมีลูก

มีคู่รักหญิงบางคู่ที่ต้องการเลี้ยงดูลูกด้วยกัน

ไม่มีวิธีเดียวที่จะทำให้ความปรารถนาในการ ‘สร้างครอบครัว’ เป็นจริง

อย่างไรก็ตาม หากระบบการดูแลสุขภาพและแนวทางการรักษาสมมติว่ามีเพียงรูปแบบครอบครัวที่จำกัดเท่านั้น ก็จะมีคนบางกลุ่มที่อยู่นอกกรอบนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“ต้องการจะทำได้” และ “สามารถทำได้” เป็นสองสิ่งที่ต่างกัน

เมื่อคุณต้องการรับการรักษาโดยใช้ผู้บริจาคสเปิร์ม

ปรึกษาสถาบันทางการแพทย์ ทำการตรวจที่จำเป็น และเริ่มการรักษาโดยใช้สเปิร์มจากผู้บริจาค

คุณคงสามารถจินตนาการถึงลำดับเหตุการณ์เช่นนั้นได้

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนที่มารับการรักษาจะปฏิบัติตามขั้นตอนเดียวกัน

เกณฑ์การคัดเลือก

สถาบันทางการแพทย์ที่ให้บริการนี้

จำนวนผู้ให้บริการ

มีอุปสรรคต่าง ๆ มากมาย

‘ผมต้องการรับการรักษา’

ตามความประสงค์ของบุคคลนั้นเอง และ,

‘คุณสามารถรับการรักษาได้จริงๆ’

สถานการณ์นี้ไม่เหมือนกัน

ยิ่งช่องว่างนี้กว้างขึ้นเท่าไร ผู้คนก็ยิ่งเริ่มมองหาทางเลือกอื่นแทนการรักษาด้วยวิธีทางการแพทย์มากขึ้นเท่านั้น

แม้ผมจะต้องการเลือกวิธีที่ปลอดภัย แต่ไม่มีตัวเลือกใดเลย

มีความเสี่ยงต่าง ๆ ที่ได้รับการชี้ให้เห็นแล้วเกี่ยวกับการบริจาคสเปิร์มระหว่างบุคคลผ่านสื่อสังคมออนไลน์และแพลตฟอร์มอื่น ๆ

ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ให้บริการ

การตรวจโรคติดเชื้อ

สภาพสุขภาพ

ประวัติครอบครัว

จำนวนครั้งที่ให้ไว้

อาจมีกรณีที่ผู้รับต้องตรวจสอบข้อมูลนี้ด้วยตนเอง

ดังนั้น,

‘คุณไม่ควรใช้วิธีที่อันตรายเช่นนี้’

บางคนอาจคิดอย่างนั้นก็ได้

อย่างไรก็ตาม สิ่งนั้นเพียงอย่างเดียวจะไม่สามารถแก้ปัญหาได้

บุคคลดังกล่าวอาจชอบที่จะไปผ่านทางสถาบันทางการแพทย์มากกว่า

ผมต้องการใช้สเปิร์มที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว

ผมอยากพูดคุยกับแพทย์ครับ

ผมอยากบันทึกเรื่องนี้ไว้

ฉันอยากลองมีลูกในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย

แม้กระนั้น หากประชาชนไม่สามารถเข้าถึงบริการดูแลสุขภาพดังกล่าวได้ บางคนก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหาทางออกอื่น

ก่อนที่จะวิจารณ์การตัดสินใจที่เสี่ยง,

‘มีทางเลือกที่ปลอดภัยจริงๆ หรือไม่?’

นอกจากนี้ ยังจำเป็นต้องถามคำถามนี้ด้วย

ลักษณะของครอบครัวกำลังเปลี่ยนแปลง

คู่สามีภรรยามักมีลูก

มานานแล้ว สถาบันต่าง ๆ ของญี่ปุ่นจำนวนมากได้ถูกออกแบบขึ้นบนพื้นฐานของแบบอย่างครอบครัวนี้

อย่างไรก็ตาม ยังมีรูปแบบครอบครัวอื่น ๆ อีกนอกเหนือจากเหล่านี้

ผู้ที่เลือกใช้ชีวิตโดยไม่แต่งงาน

ผู้ปกครองเดี่ยว

ผู้ที่ใช้ชีวิตร่วมกับคู่รักเพศเดียวกัน

บุคคลที่เลี้ยงดูเด็กที่ไม่ใช่ลูกทางชีวภาพของตนเอง

มีครอบครัวหลากหลายรูปแบบ

เมื่อพิจารณาถึงเทคโนโลยีการช่วยการเจริญพันธุ์,

‘ใครจะเป็นผู้ปกครอง?’

หลักการนั้นเองกำลังเริ่มเปลี่ยนแปลง

เมื่อเทคโนโลยีทางการแพทย์พัฒนาขึ้นและโครงสร้างครอบครัวมีความหลากหลายมากขึ้น,

มีปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ซึ่งไม่สามารถแก้ไขได้อย่างครบถ้วนด้วยกฎระเบียบที่มีอยู่เพียงอย่างเดียว

การขยายกลุ่มผู้มีสิทธิ์เพียงอย่างเดียวจะแก้ปัญหาได้หรือไม่?

ดังนั้น เราควรเปิดโอกาสให้ใครก็ตามที่ต้องการใช้บริการบริจาคสเปิร์มได้หรือไม่?

เรื่องนี้ก็ไม่ง่ายเช่นกัน

เมื่อเด็กเกิดจากการบริจาคสเปิร์ม มีหลายประเด็นที่จำเป็นต้องพิจารณา

ใครถือเป็นผู้ปกครองตามกฎหมาย?

ความสัมพันธ์กับผู้ให้บริการจะเป็นอย่างไร?

เราควรอธิบายเรื่องการเกิดให้เด็กๆ ฟังอย่างไร?

ควรเก็บรักษาข้อมูลของผู้ให้บริการไว้ในระดับใด?

หากในอนาคตลูกของเราต้องการค้นหาต้นกำเนิดของตัวเอง เราควรตอบสนองอย่างไร?

การขยายกลุ่มผู้ที่มีสิทธิ์รับบริการเพียงอย่างเดียว อาจก่อให้เกิดปัญหาใหม่ หากไม่มีระบบรองรับพวกเขาในขั้นต่อไป

สิ่งที่จำเป็นคือ,

‘ว่าจะทำให้มันใช้งานได้หรือไม่’

เรื่องนี้ไม่ใช่เพียงแค่นั้นเท่านั้น

นี่คือระบบที่ให้การสนับสนุนครอบครัวแม้หลังจากที่บริการได้ถูกใช้งานไปแล้ว

การตัดสินใจเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง

มีบางคนที่พิจารณาการมีลูกด้วยตัวเองผ่านทางการบริจาคสเปิร์ม

เกี่ยวกับการเลือกนี้,

‘เด็กๆ ไม่ต้องการพ่อหรือ?’

มุมมองนี้มักถูกกล่าวถึงเป็นครั้งคราว

ในทางกลับกัน,

ความสุขของครอบครัวไม่ได้ขึ้นอยู่กับเพียงการมีพ่อแม่ทั้งสองคนเท่านั้น

มีบางคนคิดอย่างนั้น

ผมไม่คิดว่าสิ่งสำคัญคือการเปรียบเทียบประเภทครอบครัวต่าง ๆ อย่างง่ายๆ เท่านั้น

เราควรเลี้ยงลูกในสภาพแวดล้อมแบบใด?

มีใครบ้างที่ฉันสามารถขอความช่วยเหลือได้เมื่อฉันเจอปัญหา?

คุณควรตอบอย่างไรเมื่อเด็กถามเกี่ยวกับเรื่องการเกิดของตัวเอง?

เมื่อคุณบอกว่าต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับผู้ให้บริการนั้น พวกเขาจะให้การสนับสนุนคุณอย่างไร?

นี่ไม่ใช่เพียงเรื่องขนาดของครอบครัวเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับวิธีที่เราสามารถสนับสนุนลูกๆ ของเราภายในครอบครัวนั้นได้อย่างไรด้วย

เมื่อคู่รักเพศเดียวกันต้องการมีลูก

แม้เมื่อคู่รักหญิงต้องการมีลูก การบริจาคสเปิร์มก็อาจจำเป็น

เราอยากใช้ชีวิตร่วมกันและเลี้ยงดูลูกๆ ของเราด้วยกัน

แม้ว่าคุณจะหวังอย่างนั้นก็ตาม การรักษาทางการแพทย์หรือทางกฎหมายอาจแตกต่างกัน

เพื่อรับการรักษา

ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูกหลังการเกิด

สถานะทางกฎหมายของคู่ชีวิตคืออะไร?

เรื่องนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องการบริจาคสเปิร์มเท่านั้น แต่กรอบสถาบันที่เกี่ยวข้องก็มีบทบาทสำคัญด้วย

นั่นคือเหตุผลที่,

‘หากคุณบริจาคสเปิร์ม คุณก็สามารถมีลูกได้’

เราไม่สามารถจำกัดความคิดของเราไว้เพียงแค่นั้นได้

เราต้องพิจารณาว่าจะทำอย่างไรให้ครอบครัวสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจหลังจากที่ลูกเกิดมา

อย่าลืมมองจากมุมมองของเด็ก

เราควรขยายกลุ่มคนที่สามารถใช้งานมันได้มากเพียงใด?

ในการอภิปรายครั้งนี้ มักจะเน้นไปที่สิทธิและความต้องการของผู้ใหญ่

ใครมีสิทธิที่จะมีลูก?

เรายอมรับครอบครัวประเภทใดบ้าง?

แน่นอนว่านี่เป็นประเด็นสำคัญ

อย่างไรก็ตาม เราต้องพิจารณาถึงมุมมองของเด็กที่เกิดจากการเลือกนั้นด้วย

เพื่อค้นหาว่าฉันเกิดขึ้นมาได้อย่างไร

ต้องเก็บรักษาข้อมูลที่จำเป็นเกี่ยวกับผู้ให้บริการไว้

เรื่องต่างๆ ที่คุณสามารถพูดคุยได้เมื่อรู้สึกกังวลเกี่ยวกับการคลอดบุตร

ไม่ว่าเด็กจะเกิดในครอบครัวใดก็ตาม เด็กทุกคนก็ต้องการระดับการสนับสนุนที่เท่ากัน

ไม่ควรให้โอกาสการเรียนรู้ของเด็กๆ และการสนับสนุนที่พวกเขาได้รับได้รับผลกระทบเพียงเพราะโครงสร้างครอบครัวแตกต่างกัน

เพื่อลดจำนวนคนที่พูดว่า “ผมจะหาเอง เพราะบริการนี้ไม่มี”

มีบางคนที่ใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อหาผู้บริจาคสเปิร์ม

หากพิจารณาเพียงข้อเท็จจริงนั้นเท่านั้น,

‘พวกเขากำลังทำสิ่งที่อันตราย’

ความสนใจของฉันถูกดึงดูดไปยังส่วนนั้น

อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังเรื่องนี้คือ,

ผมไม่สามารถรับการรักษาที่สถานพยาบาลได้

ไม่มีที่ไหนเลยที่ฉันสามารถไปขอคำปรึกษาได้

ไม่พบผู้ให้บริการ

อาจมีเหตุผลอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

หากวิธีการทำงานที่ไม่ปลอดภัยกำลังแพร่หลายขึ้น แทนที่จะเพียงแต่โทษผู้ที่ใช้มัน,

‘ทำไมเราจึงไม่สามารถสร้างระบบที่ปลอดภัยได้?’

เราต้องพิจารณาเรื่องนี้

สถานที่ที่คุณสามารถมาขอคำปรึกษาได้อย่างมั่นใจ

ผู้ให้บริการที่ผ่านการตรวจสอบอย่างเหมาะสมแล้ว

การจัดการข้อมูลในระยะยาว

การสนับสนุนครอบครัวหลังการคลอดบุตร

หากมีตัวเลือกดังกล่าวอยู่ ก็อาจทำให้บุคคลทั่วไปไม่จำเป็นต้องค้นหาผู้ให้บริการด้วยตัวเองมากนัก

สู่ยุคสมัยที่เราจะพิจารณาว่า ‘ใครสามารถเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา’

การคิดถึงการบริจาคสเปิร์มไม่ใช่เพียงเรื่องของการคิดถึงการรักษาภาวะมีบุตรยากเท่านั้น

ครอบครัวคืออะไร?

การเป็นพ่อแม่หมายความว่าอย่างไร?

ใครมีสิทธิ์รับบริการเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์?

เราจะปกป้องสิทธิของเด็กที่ยังไม่เกิดได้อย่างไร?

มีหลายประเด็นที่เกี่ยวข้องกัน

จำนวนครอบครัวที่ระบบเดิมไม่ได้คาดการณ์ไว้ก็กำลังเพิ่มขึ้นเช่นกัน

นั่นคือเหตุผลที่บางครั้งการนำกฎที่มีมาตั้งแต่เดิมมาใช้ตามตัวอักษรอาจเป็นเรื่องที่ยากลำบาก

ในทางกลับกัน,

‘จะดีมากหากใครที่อยากใช้ก็สามารถใช้ได้’

เราไม่สามารถคิดเรื่องนี้ในแงๆ นั้นได้

สิ่งสำคัญคือต้องพิจารณาทั้งความปรารถนาของผู้ที่ต้องการเป็นพ่อแม่ และอนาคตของเด็กที่จะเกิดมา

เพื่อให้ผู้ที่ต้องการรับบริจาคสเปิร์มสามารถเข้าถึงวิธีการที่ปลอดภัยได้

และให้เด็ก ๆ ที่เกิดด้วยวิธีนี้ยังคงได้รับข้อมูลและความสนับสนุนที่พวกเขาต้องการ แม้หลังจากที่พวกเขาเติบโตขึ้นแล้ว

นี่ไม่ใช่เรื่องว่าเรายอมรับครอบครัวประเภทใด แต่เป็นเรื่องว่า,

เราจะสร้างระบบอย่างไรเพื่อให้ทุกครอบครัวสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจ?

นี่ไม่ใช่หรือคือมุมมองที่เราควรนำมาใช้เมื่อพูดถึงการบริจาคสเปิร์มในอนาคต?

👉mother-bridge.com